Η φθήνια...σώζει τον παρά! 2

Ενώ το πρώτο κύμα επιδρομής στο πορτοφόλι μας έλαβε χώρα την περίοδο των εορτών, ένα δεύτερο, αλλά αναμενόμενο, ίσως και σφοδρότερο, αυτό των εκπτώσεων , ήρθε να μας αφήσει ταπί!! Μη στεναχωριέστε!! Η στήλη μας είναι και πάλι εδώ, για να σας δώσει χρήσιμες προτάσεις εξοικονόμησης χρημάτων, που βρίσκουν εφαρμογή όλο το χρόνο!!

 

Και ξεκινάμε τη μέρα μας με ένα φραπεδάκι και μια τυρόπιτα για πρωινό στην απίστευτη τιμή των 1,50 Ευρώ!! Αρκεί να κατευθυνθούμε στην οδό Αγνώστου Στρατιώτη 2, στη περιοχή της ρωμαϊκής Αγοράς (είναι το λιθόστρωτο δρομάκι, το οποίο είναι κάθετο στη Φιλίππου και ακριβώς δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο). Το μπουγατσατζίδικο «Ελληνικό» θα μας φτιάξει τη μέρα, ενώ διαθέτει και όλα τα άλλα παρελκόμενα (κρέπες, τοστ κλπ.) σε καλές τιμές.

 

Αν ψάχνουμε πάλι για λύση μεσημεριανού γεύματος, κατευθυνόμαστε δύο τετράγωνα πιο κάτω, στη οδό Ιουστινιανού 33.  Εκεί θα βρούμε το μαγειρείο του Τάσου (Τηλ. 2310239931), που προσφέρει καθημερινά μια σχετική ποικιλία από μαγειρευτά και σούπες. Ενδεικτικά, σας αναφέρω, ότι μια μερίδα φασολάδα με το ψωμάκι της, μια αγγουροντομάτα και ένα τέταρτο κόκκινο κρασί κόστισαν…7 Ευρώ, ενώ η μερίδα κοτόπουλο τιμάται π.χ. 4 Ευρώ!! Η ποιότητα του φαγητού είναι αρκετά καλή, ενώ το περιβάλλον, αν και πεντακάθαρο, θα σας γυρίσει κάπου στη δεκαετία του ’70, χωρίς όμως να σας πειράζει (έτσι δεν είναι; )…

 

Το βιβλίο είναι από τις καλύτερες παρέες του ανθρώπου, αφού πέρα από τη διεύρυνση των γνώσεων και του τρόπου σκέψης των ανθρώπων, αποτελεί την ιδανική συντροφιά για κάθε στιγμή, που δε μας προδώσει ποτέ!! Η αξία των βιβλίων είναι αδιαμφισβήτητα διαχρονική. Η χρηματική τους, όμως,  αξία είναι πλέον περιορισμένη, αν επισκεφθείτε το Βιβλιοστόκ!! Στην οδό Πατριάρχου Ιωακείμ 8 (Τηλ. 2310 244609) θα βρείτε πλήθος τίτλων, για όλα τα γούστα (λογοτεχνία, ταξιδιωτικούς οδηγούς κλπ.) σε παλαιότερες εκδόσεις, γεγονός που δεν παίζει κανένα ρόλο, αφού το περιεχόμενο των βιβλίων είναι αυτό που ενδιαφέρει. Ωστόσο, θα εξοικονομήσετε χρήματα για κάλυψη άλλων αναγκών σας ή, γιατί όχι, για την αγορά περισσότερων βιβλίων!!

 

Για το τέλος, αφήσαμε ένα προϊόν, που, αν και φαντάζει αμελητέο είναι απόλυτα απαραίτητο σε κάθε νοικοκυριό: το χαρτί υγείας!! Αν αναλογιστείτε τα λεφτά που ξοδεύονται γι’αυτή την αγορά σε τακτά χρονικά διαστήματα, ίσως πάθετε εγκεφαλικό!! Όχι πια!! Έχετε τη λύση (και δεν είναι η χρήση…εφημερίδων)!! Προτείνουμε το χαρτί υγείας του LIDL  δαγκωτό!!   Προσφέρει κορυφαία ποιότητα και μάλιστα πολύ ανώτερη από άλλα ακριβότερα χαρτιά, που είναι και επώνυμα!! Επίσης, αξίζουν ιδιαίτερης μνείας τα σοκολατοειδή προϊόντα της εν λόγω αλυσίδας, αλλά θα αναφερθούμε σ’αυτά διεξοδικά στο μέλλον.

 

Συμπερασματικά, χαριτολογώντας, έχετε καλύψει με τις προτάσεις μας όλη σας την ημέρα! Με οικονομικό πρωινό και γεύμα, καταλήγετε πλήρως ικανοποιημένοι στο σπίτι, και σύντομα… στην τουαλέτα έχοντας ως επίλογο το χάδι ενός αξιόλογου χαρτιού υγείας ενδεχομένως με τη συνοδεία  ενδιαφερουσών επιλογών βιβλίων!!  Γεια σας!!

Πρόχειρες σημειώσεις 2

Η ΔΙΠΛΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΟΔΙΟΥ

 

Δεν είχα κανένα σκοπό να αναρτήσω νέες «πρόχειρες σημειώσεις» τόσο σύντομα. Ωστόσο, ο αυθόρμητος χαρακτήρας της στήλης, ο οποίος διαμορφώνεται από τα καθημερινά ερεθίσματα που δέχομαι, επέβαλε κάτι τέτοιο. Δευτέρα απογευματάκι, γύρω στις πέντε παρά τέταρτο. Το επισφράγισμα μια κουραστικής μέρας μετά από έναν εξοντωτικό ποδαρόδρομο δε θα μπορούσε να είναι άλλο από την απαραίτητη στάση για φαγητό, καθώς οι στομαχικές διαμαρτυρίες ήταν έντονες!! Βρέθηκα, λοιπόν, σε ένα ταβερνάκι στο Ναυαρίνο.

 

Επιτέλους, χαλάρωνα!! Όχι όμως για πολύ!! Μην πάει ο νους σας στην ποιότητα των εδεσμάτων!! Αυτά ήταν υπέροχα!! Κάποια στιγμή μπήκαν στο μαγαζί δύο παιδιά ηλικίας 8 και 10 ετών περίπου πουλώντας το ένα χαρτομάντιλα και το άλλο κεριά. Τίποτα το πρωτότυπο θα μου πείτε!! Εικόνα της νεοελληνικής κοινωνίας. Μα το θέμα βρίσκεται στη συμπεριφορά κάποιων θαμώνων απέναντι στα παιδιά – θύματα. Μια παρέα από δύο ζευγάρια και έναν πιο εξυπνάκια  είχαν προφανώς διάθεση για καλαμπούρια και έλλειψη θεμάτων προς συζήτηση. Έτσι, αντί απλά να αρνηθούν να πάρουν κάτι από τα παιδιά άρχισαν να τα «βομβαρδίζουν» με αλλεπάλληλες ερωτήσεις. Σωστή ανάκριση!! Πώς τα λένε, από πού κατάγονται, την ηλικία τους, για να περάσουν σε πιο ποιο αδιάκριτες, όπως πόσο τζίρο θα έπρεπε να κάνουν καθημερινά, πότε ήρθαν στην Ελλάδα (ήταν από τη βόρεια Ήπειρο), πού μένουν κλπ.!! Τα παιδιά απαντούσαν τις ερωτήσεις και η παρέα με χαμογελάκια και σχόλια μεταξύ τους έδειχναν να απολαμβάνουν την εμπειρία. Ξαφνικά, η μία γυναίκα (περί τα σαράντα) το προχώρησε ακόμη παραπάνω δείχνοντας μια φαινομενική προθυμία να αγοράσει παιδικά βιβλία στο ένα, αφού πληροφορήθηκε, ότι το παιδί και ήξερε να διαβάζει, αλλά, φυσικά δεν πήγαινε σχολείο σε καθημερινή βάση. Παράλληλα, ο εξυπνάκιας τσιγκλούσε το λίγο μικρότερο παιδάκι, που δεν γνώριζε ανάγνωση, φέρνοντας το γελοίο παράδειγμα, ότι αυτό δε θα αναγνώριζε μια επιγραφή «εδώ μοιράζονται λεφτά» (άκουσον, άκουσον) κι έτσι θα έχανε την ευκαιρία!! Η γελοιότητα διογκωνόταν λεπτό προς λεπτό, όταν η παρέα προθυμοποιήθηκε να κεράσει στα παιδιά και δύο πορτοκαλάδες ΕΨΑ, ώστε να συνεχίσει να απολαμβάνει το χάπενινγκ!! Μάλιστα, επέμενε να φάνε και ό,τι περίσσεψε από την πίτα. Το αστείο είναι ότι όλοι απόρησαν, όταν το αγοράκι είπε, ότι και στο σπίτι του φτιάχνουν σπανακόπιτες  (ναι, κυρίες της παρέας, η αξιοπρέπεια και το νοικοκυριό δεν πάνε πακέτο με το εισόδημα ή την καταγωγή και είμαι σίγουρος, ότι οι δικές γνώσεις μαγειρικής σταματούν στο…τηγανητό αυγό)! Μάλιστα, για να κρύψουν την αμηχανία τους το διόρθωσαν κι από πάνω λέγοντάς του, ότι αυτή ήταν μαραθόπιτα!! Λίγα λεπτά αργότερα, η παρέα των…παιδοψυχολόγων (!) έβγαλε και το πόρισμα!! Το ένα παιδάκι ήταν ο δημοσιοσχεσίτης, που του αρέσει η κουβέντα και οι κοινωνικές επαφές. Το άλλο ήταν ο…killer (!), του οποίου η βασική μέριμνα ήταν η επιστροφή στο σπίτι με το απαιτούμενο χρηματικό ποσό. Ευτυχώς, που το τελευταίο παρενέβη κι έτσι το θέατρο του παραλόγου έλαβε τέλος μετά από μισή τουλάχιστον ώρα. Έξω είχε πια  νυχτώσει και τα δύο αγόρια έφυγαν με τα εμπορεύματα απούλητα. Είχαν χάσει την ώρα τους από μία ανεγκέφαλη παρέα σαραντάρηδων, οι οποίοι βρήκαν αντικείμενο δωρεάν διασκέδασης, για να ομορφύνουν την κενή τους έξοδο. Αν πραγματικά νοιάζονταν για τα παιδιά, θα τα βοηθούσαν αγοράζοντας κάτι ίσης αξίας τουλάχιστον με τις δύο πορτοκαλάδες ή πιο απλά θα τα άφηναν  να φύγουν  όσο το δυνατό γρηγορότερα, γιατί οπωσδήποτε δε θα ήθελαν να βρεθούν οι ίδιοι στο μένος των γονιών, αν γύριζαν σπίτι με άδεια χέρια! Αν η πρόθεση της φιλομαθούς κυρίας ήταν η αγορά βιβλίων θα μπορούσε απλά να το κάνει και να πει στα παιδιά να περάσουν μια άλλη μέρα να τα παραλάβουν από την ίδια ταβέρνα. Εννοείται, ότι το πιο πρόστυχο ήταν η διπλή εκμετάλλευση αυτών των δύο αγγελουδιών, τα οποία εκτός από θύματα των γονέων τους, που τα εξώθησαν για διάφορους λόγους στην επαιτεία, «βιάζονταν» ψυχολογικά και από τους βολεμένους μουσικούς, όπως αποδείχθηκε, οι οποίοι προφανώς την «έβρισκαν» περισσότερο με τη γελοιοποίηση των αδυνάτων συνανθρώπων μας, παρά με τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες. Αν κάποιος θέλει να κάνει τα «στραβά μάτια» σε καίρια κοινωνικά θέματα είναι απόλυτα σεβαστό, αν και όχι ιδανικό. Αν όμως βρίσκει αφορμή να κάνει την πλάκα του σε βάρος όλων αυτών των θυμάτων, αυτό είναι καμιά φορά πιο επικίνδυνο ολίσθημα και από το ίδιο το πρόβλημα αυτό καθαυτό.

 

Η ώρα είχε περάσει και έπιασα τον εαυτό μου να τρώει μηχανικά, για να καλύψει απλά την ανάγκη της πείνας. Το μυαλό είχε κολλήσει σ’αυτές τις σκέψεις και έριχνα «δολοφονικές» ματιές στην παρέα, που πλέον αμέριμνη συνέχιζε να κάθεται στο μαγαζί συζητώντας διάφορες αερολογίες, όπως ακριβώς έκανε και πριν την είσοδο των αγοριών στο μαγαζί. Αποφάσισα να αποχωρήσω, χωρίς να τους πω κάτι. Είμαι σίγουρος, πάντως, ότι εισέπραξαν τα αυστηρά μου βλέμματα, γιατί δεν ήταν «πτωχοί τω πνεύματι», ώστε να έχουν ίσως μια δικαιολογία για την απαράδεκτη συμπεριφορά τους.  Απλά κακοήθεις και «ρηχοί» ήταν!!

  

Τα τιπάκια!! 2

Τα αγαπημένα σας τιπάκια επανέρχονται με άκρως χιουμοριστική διάθεση, για να κάνουν τη ζωή όλων μας λίγο πιο εύκολη, χωρίς όμως να γίνει πολύπλοκη!!

 

Σίγουρα παρατηρήσατε ότι η γεύση και τη μυρωδιά των φρούτων, που διατηρείτε στο ψυγείο αλλοιώνεται λόγω της ψύξης. Για το λόγο αυτό ένα απλούστατο και ευνόητο τιπ είναι να τα αφήνετε σε θερμοκρασία δωματίου κανένα δεκάλεπτο πριν την κατανάλωση. Καλό είναι να εφαρμόζεται γενικά τον κανόνα αυτό και στα υπόλοιπα προϊόντα, που φυλάσσετε στο ψυγείο σας, όπως π.χ. την αγαπημένη σας… παστούλα, η οποία διαφορετικά θα είναι εκτός από άνοστη και…πολύ σκληρή για να «πεθάνει»!!

 

Το καπάκι στις κατσαρόλες μας δεν έχει διακοσμητικό χαρακτήρα!! Κλείνοντάς το κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος, θα εξασφαλίσετε τη μέγιστη δυνατή γεύση, αφού τόσο οι υδρατμοί, όσο και οι αρωματικοί χυμοί του φαγητού σας θα εγκλωβιστούν εκεί που πρέπει!! Παράλληλα, θα επιταχυνθεί το μαγείρεμά του. Φυσικά, εννοείται, ότι δε θα περιμένετε τους θεαματικούς χρόνους της χύτρας ταχύτητας!! Ακόμη, το επιπλέον σημαντικό όφελος που θα αποκομίσετε από  το κλειστό καπάκι είναι η αποφυγή οξείδωσης του φαγητού, αφού θα μειωθεί η  επαφή του με το οξυγόνο του αέρα.

 

Η επιβράδυνση του αναπόφευκτου κακού να πρασινίζουν οι πατάτες και βγάζουν φύτρες μπορεί να επιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό, απλώς αν τις  να φυλάξετε μέσα  σε δίχτυ, το οποίο θα  αποθηκεύσετε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.  Καλή σας όρεξη, αφού οι πατάτες είναι για να τρώγονται και όχι για να παίζουν το ρόλο…ανθισμένου μπουκέτου!!

 

Γλυτώστε χρόνο από το καθάρισμα της κουζίνας και αποφύγετε να την καμαρώσετε σε κατάσταση…βομβαρδισμένου από πιτσιλιές τοπίου, όταν τηγανίζετε πατάτες ή λαχανικά, όπως  πιπεριές, μελιτζάνες και άλλα!! Αρκεί μονάχα  να τις αλατίζετε λίγο ΠΡΙΝ από το τηγάνισμα, ώστε  να δεσμευθεί ένα μέρος από την υγρασία τους κι έτσι το λάδι θα πιτσιλήσει σαφώς λιγότερο!! Μόνο μην το παρακάνετε με τις ποσότητες που θα τηγανίσετε και τρέχετε μετά σε γιατρούς και check-up!! Σκοπός είναι να είστε πάντα γεροί, για να απολαμβάνετε τα αγαθά της ζωής!!

 

Στοπ καρέ 2

TΑ ΣΩΒΡΑΚΑ

Εικόνες μίας εποχής που φεύγει ανεπιστρεπτί. Τα περίφημα σώβρακα, που σα λέξη ίσως προκαλεί το γέλιο και μας φέρνει συνειρμικά στο νου φιγούρες παππούδων, ήταν καθιερωμένα πριν μερικές δεκαετίες. Βαμβακερά και άνετα, προσέφεραν ζεστασιά και σχετική άνεση. Ωστόσο, οι επιταγές της μόδας άλλαξαν. Τα μακριά σώβρακα συναντώνται πλέον κυρίως στο στρατό ως σκελέες και φοριούνται πάνω από το «κανονικό» εσώρουχο με σκοπό την προστασία των φαντάρων από το κρύο!! Παράλληλα, τα κοντά σώβρακα άλλαξαν design και…ονομασία!! Λέγονται πλέον μποξεράκια (πιο σικ!), ωστόσο δεν παύουν να στηρίζονται στη φιλοσοφία των προκατόχων τους! Καταστήματα σαν το εικονιζόμενο αποτελούν τα «τελευταία των Μοϊκανών» και το αγοραστικό κοινό τους περιορίζεται πια σε ελάχιστα ηλικιωμένα άτομα, των οποίων η αγοραστική δραστηριότητα δεν αρκεί, ώστε να εξασφαλιστεί η οικονομική τους βιωσιμότητα. Μια ματιά στη βιτρίνα μας πάει τουλάχιστον 30 χρόνια πίσω, τόσο σχετικά με τα εμπορεύματα, όσο και με την ανύπαρκτη διακόσμησή της, σε αντίθεση με τις φανταχτερές προσόψεις των σύγχρονων καταστημάτων. Η μόδα και το μάρκετινγκ μετέτρεψαν τα ταπεινά σωβρακάκια σε σέξυ αξεσουάρ ποικίλων χρωμάτων και σχεδίων, ενώ και οι φανέλες αναβαθμίστηκαν ανάλογα ως προς την αισθητική τους. Μόνη εξαίρεση για τις τελευταίες, οι αντίστοιχες ισοθερμικές, που απαντώνται σε εξειδικευμένα καταστήματα ειδών κάμπινγκ. Αλλαγές, λοιπόν, στα σημεία των καιρών? Ακόμη και τα πιο αναγκαία πράγματα μετατράπηκαν ήδη σε αντικείμενα μόδας και φετίχ. Πού αλλού θα φτάσουμε στο βωμό πλουτισμού των επιχειρήσεων? Τουλάχιστον, ένα είναι σίγουρο, ότι για πολλά χρόνια, γενεές επί γενεών  θα χρησιμοποιούν και μάλιστα με πάθος την έκφραση «θα τους πάρουμε και τα σώβρακα» θυμίζοντας, ότι κάποτε υπήρξε κι αυτή η χαζούτσικη λέξη, η οποία όμως απέκτησε διαχρονικότητα!!